Op een dag..

Op een dag..

..ging ik solliciteren en viel dat voor het eerst weer reuze mee. Misschien heb ik de job, misschien ook niet. We ‘azen’ weer met velen op eenzelfde functie. Fijn was het in ieder geval om te horen dat ik een sterke kandidate ben en dat de coördinator het een zeer aangenaam gesprek vond. En dat dat wederzijds was! Het was deugddoend om nog eens te voelen hoe het is om authentiek (versus ‘verkopend’) in gesprek te gaan en om mij oprecht krachtig te voelen, in plaats van beperkt, onzeker of incapabel.

Het geeft mij eventjes vleugels. Kleintjes, maar groot genoeg.

Vogelvrij?

Ik voel.

Vandaag is de tweede dag dat ik thuis ben. Thuis als: niet aan het werk. Mijn vervangingscontract loopt nog tot eind juni, dus officieel ben ik nog werknemer, maar mijn laatste dag was vorige donderdag. Ik heb nog geen vooruitzicht op nieuw werk, en hoewel dit mij de vorige weken ongelooflijk veel spanning en onrust bezorgde (understatement, echt waar), begint er bij mij ook iets anders te broeden..

Nieuwsgierigheid.

Heel stilletjes nog hoor! Je zou kunnen zeggen dat ik momenteel een beetje ‘verlof’ heb. Of de ruimte om te ontdekken wat ik wil en wat ik verwacht van mijn volgende job.

Leegte. Leegte om iets te laten groeien.

Dat klinkt zeer fijn.. Veel aangenamer dan de continu paniek en haast om toch maar snel weer een nieuwe job te hebben. 🙂

En de nieuwsgierigheid verandert reeds in actie.. Ik overweeg om zal via afstandsonderwijs de opleiding Grafische Vormgeving volgen. Misschien leidt het tot een job, misschien ook niet. Het is in ieder geval iets waar ik zot veel goesting heb..!

En zo hoop ik dat de leegte eruit mag zien, hoe kort of lang die ook zal duren: nieuwsgierigheid die wordt omgezet in goesting, die mij misschien weer ergens brengt..

Solliciteren en tegeltjes.

Ik voel.

Solliciteren kan kwetsbaar zijn. Het kan iets fundamenteel raken in ons zijn.

Vandaag hoorde ik iets over tegeltjes en het idee bracht mij rust.

Wij staan op tegeltjes. Grote of kleine tegeltjes, naargelang we onszelf veel of weinig bewegingsruimte gunnen.

Maar we staan in ieder geval niet op één tegeltje, we staan op meerdere.

Ik sta op mijn tegeltje als ‘vrouw van’, op mijn tegeltje als ‘moeder van’, als ‘vriendin van’, ‘familie van’, … En dan heb ik nog het tegeltje met hobby’s, creativiteit, speelruimte. Ik heb ook een tegeltje ‘job/solliciteren’.

Het mooie van vele tegeltjes is dat als er eentje breekt, de anderen nog intact kunnen blijven.

En zo behoud je jouw grond.

Het verlaagt de nood om je job te zien als je volledige identiteit.

Het verlaagt de mogelijkheid om afwijzing van één tegeltje te zien als een afwijzing van je hele zijn.

Het vergroot een liefdevolle verhouding tot jezelf, ook bij afwijzing en teleurstelling.

Mooi, die tegeltjes.