ik durf weer (stilletjes aan) tekenen

Ik maak., Ik voel.

Het was stil in mijn persoonlijk tekenland. Nochtans was ik er een hele tijd mee weg, niet te stoppen zelfs zou ik durven zeggen. Maar na een tijdje gebeurde opnieuw wat zo vaak gebeurt met al mijn creatieve uitspattingen: het gaat niet meer om het creĆ«ren van iets, om een vorm van zelfzorg en ontspanning, … Maar om het resultaat, om het delen, om het willen krijgen van bevestiging. Niet zo bewust natuurlijk, want aanvankelijk deel ik uit een gevoel van trots. Maar als reacties uitblijven, word ik onzeker. Zo onzeker dat ik stop met tekenen. Zelfs voor mezelf. Ik ben terug herbegonnen. En misschien zal ik het met enige regelmaat delen, maar misschien ook niet. Vasthouden wil ik wel wat ik nu opnieuw ervaar: het plezier van.