Ruimte.

Ik maak.

Ruimte is naar buiten kijken

om naar binnen te kijken.

Ruimte is voelen hoe de wind waait

en glimlachen omdat jij even zit.

De natuur werkt helend,

maar niet enkel die natuur van buiten.

Wanneer je het stukje bij beetje aanplant,

draag je een bos mee vanbinnen.

Dat bos is heilig.

Dat bos is jouw bos.

Solliciteren en tegeltjes.

Ik maak.

Solliciteren kan kwetsbaar zijn. Het kan iets fundamenteel raken in ons zijn.

Vandaag hoorde ik iets over tegeltjes en het idee bracht mij rust.

Wij staan op tegeltjes. Grote of kleine tegeltjes, naargelang we onszelf veel of weinig bewegingsruimte gunnen.

Maar we staan in ieder geval niet op één tegeltje, we staan op meerdere.

Ik sta op mijn tegeltje als ‘vrouw van’, op mijn tegeltje als ‘moeder van’, als ‘vriendin van’, ‘familie van’, … En dan heb ik nog het tegeltje met hobby’s, creativiteit, speelruimte. Ik heb ook een tegeltje ‘job/solliciteren’.

Het mooie van vele tegeltjes is dat als er eentje breekt, de anderen nog intact kunnen blijven.

En zo behoud je jouw grond.

Het verlaagt de nood om je job te zien als je volledige identiteit.

Het verlaagt de mogelijkheid om afwijzing van één tegeltje te zien als een afwijzing van je hele zijn.

Het vergroot een liefdevolle verhouding tot jezelf, ook bij afwijzing en teleurstelling.

Mooi, die tegeltjes.