Ik blunder.. deel 1

Ik blunder.

Ijdelheid op wieltjes.

Op een zonnige dag fietste ik na mijn middagpauze terug naar het werk. Ik had mijn lievelingsrok aan: een lange, romantische losse bloemenrok. De fietsafstand van mijn thuis tot het werk bedroeg slechts vijf minuutjes, maar in vijf minuutjes kan er veel gebeuren.. Ongeveer op het midden van mijn route passeerde ik het rond punt en daar ging iets mis. Er vlamde een andere fietser naast mij omdat.. ik in één ruk tot stilstand kwam. Ik besefte nog niet goed wat er gebeurd was, maar dat werd snel duidelijk: mijn prachtige rok ging een kortstondige maar heftige relatie aan met mijn achterwiel. En mijn geniale fiets met hydraulische schijfrem zag een probleem en schoot in actie: alles blok toe! Toen ik mij realiseerde wat er gebeurde, wilde ik aan de kant gaan maar ook dat was niet evident. Ik hing vast aan mijn rok, mijn rok ging vast aan mijn fiets. Ik moest dus met pinguïnpassen stapje voor stapje aan de kant proberen te gaan staan om te voorkomen dat ik mijn rok kwijt zou raken.. En dan kwam de vraag: wat nu? Met mijn loodzware fiets pinguïngewijs terugkeren naar huis, of op het rond punt mijn rok aftrekken en in mijn ondergoed fietsen naar huis (of naar het werk, maar dat was uiteraard geen optie)? Gelukkig moest ik niet kiezen! Een vriendelijke man in bestelwagen (maar een druk rond punt en inmiddels was mijn man ook gearriveerd, dus geen creep-alerts) vroeg of ik hulp kon gebruiken (zou het?). Hij maakte zwetend de constructie van mijn achterwiel los, bevrijdde me van mijn netelige toestand en knutselde de rem weer ineen. Gered! Mijn rok zag er niet geweldig uit, maar ook die werd gered door mijn mama. De rok is en blijft mijn lievelingsrok, maar ik stap er toch niet meer mee op mijn fiets. 😉