Blogperikelen.

Ik voel.

De laatste tijd is het een beetje chaos in mijn hoofd, mijn lijf, mijn leven en dus ook in mijn blog. Het gevoel van ‘ik-weet-het-niet’ doolt met mij mee en uit zich in:

  • mijn lijf (ik ben angstiger geworden, onrustiger),
  • mijn aandacht voor zelfzorg (want dat begint met weten wat je nodig hebt..?),
  • mijn gedachten (draaien overuren),
  • mijn blog.

Wat dit laatste betreft is het jullie misschien al opgevallen. De blog veranderde enkele keren van look, sommige berichten verdwenen, anderen kwamen uiteindelijk weer terug, … Ook hier heb ik het gevoel het even niet meer te weten. Ik heb het gevoel te moeten opruimen. Ik wil orde scheppen. Ik ben niet tevreden over bepaalde berichten (hoewel ik dat aanvankelijk wel was), ik wil een bepaald ‘type’ blog, maar weet eigenlijk niet goed welk? Ik weet niet meer zozeer voor wie ik nog blog? Dit was voor mezelf bedoeld, bij wijze van zelfzorg en amusement, maar zo voelt het niet meer.

Dus ik wou dit eventjes delen. Ik zal blijven bloggen, want het brengt mij ongetwijfeld iets goed. Maar het zal hier misschien af en toe eens veranderen van uitzicht. Of van inhoud. En misschien is dat niet erg. Misschien is het gewoon oké om het even niet te weten.

🙂

Op een dag..

Op een dag..

..ging ik solliciteren en viel dat voor het eerst weer reuze mee. Misschien heb ik de job, misschien ook niet. We ‘azen’ weer met velen op eenzelfde functie. Fijn was het in ieder geval om te horen dat ik een sterke kandidate ben en dat de coördinator het een zeer aangenaam gesprek vond. En dat dat wederzijds was! Het was deugddoend om nog eens te voelen hoe het is om authentiek (versus ‘verkopend’) in gesprek te gaan en om mij oprecht krachtig te voelen, in plaats van beperkt, onzeker of incapabel.

Het geeft mij eventjes vleugels. Kleintjes, maar groot genoeg.

Vogelvrij?

Ik voel.

Vandaag is de tweede dag dat ik thuis ben. Thuis als: niet aan het werk. Mijn vervangingscontract loopt nog tot eind juni, dus officieel ben ik nog werknemer, maar mijn laatste dag was vorige donderdag. Ik heb nog geen vooruitzicht op nieuw werk, en hoewel dit mij de vorige weken ongelooflijk veel spanning en onrust bezorgde (understatement, echt waar), begint er bij mij ook iets anders te broeden..

Nieuwsgierigheid.

Heel stilletjes nog hoor! Je zou kunnen zeggen dat ik momenteel een beetje ‘verlof’ heb. Of de ruimte om te ontdekken wat ik wil en wat ik verwacht van mijn volgende job.

Leegte. Leegte om iets te laten groeien.

Dat klinkt zeer fijn.. Veel aangenamer dan de continu paniek en haast om toch maar snel weer een nieuwe job te hebben. 🙂

En de nieuwsgierigheid verandert reeds in actie.. Ik overweeg om zal via afstandsonderwijs de opleiding Grafische Vormgeving volgen. Misschien leidt het tot een job, misschien ook niet. Het is in ieder geval iets waar ik zot veel goesting heb..!

En zo hoop ik dat de leegte eruit mag zien, hoe kort of lang die ook zal duren: nieuwsgierigheid die wordt omgezet in goesting, die mij misschien weer ergens brengt..

Ruimte.

Ik maak.

Ruimte is naar buiten kijken

om naar binnen te kijken.

Ruimte is voelen hoe de wind waait

en glimlachen omdat jij even zit.

De natuur werkt helend,

maar niet enkel die natuur van buiten.

Wanneer je het stukje bij beetje aanplant,

draag je een bos mee vanbinnen.

Dat bos is heilig.

Dat bos is jouw bos.

Ik heb een playlist die ‘comfort’ heet.

Ik voel.

Op momenten dat ik ‘overprikkeld’ ben (of zo noemen ze dat toch), zet ik daar mijn playlist ‘comfort’ tegenover. Muziek doet veel met mij. Het maakt mij energiek, rustig of brengt verwondering. Deze liedjes doen mijn batterij opladen, doen mij weer ademhalen:

  • Rosie’s Lullaby – Norah Jones
  • Night Vision – Alice Kristiansen
  • A Million Times – Alice Kristiansen
  • The Long Way Home – Norah Jones
  • What Am I To You? – Norah Jones
  • Chasing Pirates – Norah Jones
  • Anchor – Novo Amor
  • Landslide – Oh Wonder
  • Promise – Ben Howard
  • Like A Star – Corinne Bailey Rae
  • Choux Pastry Heart – Corinne Bailey Rae
  • Put Your Records On – Corinne Bailey Rae
  • Trouble Sleeping – Corinne Bailey Rae
  • Till It Happens To You – Corinne Bailey Rae
  • Coastline – Hollow Coves

Rennen.

Ik voel.

Ik heb zitten rennen vandaag.

Dat is niet erg.

Integendeel.

Ik denk dat net het heel hard rennen mij het best kon tonen

wat ik nodig heb.

Een beetje rennen zou dat niet blootgelegd hebben.

Rennen kan dus ook zelfzorg zijn.

Al was het maar om iets in de verf te zetten

opdat ik het zou horen.