Puzzelstukjes die samenvallen en loslaten.

Ik voel.

Zondag 19 juli 2020. De dag waarop wij, mijn man en ik, ons intiem trouwfeest hielden. De dag waarop we jou, ons lief zoontje, vierden: één jaar al! Een dag waarop de belangrijken in ons leven aanwezig waren. Ons bewogen met tekst en beeld. Een dag waarop ik mij voor het eerst zo zeker en vast gedragen voelde. Niet een beetje, niet als ‘vermoedelijk’, maar helemaal. Deze mensen zijn er voor ons. Als het goed gaat, maar ook als het slecht gaat. En dat geeft rust.

Misschien is het gewoon goed zo.

Misschien is het voldoende om te denken: ‘We zien wel.’.

En om dat ook effectief te voelen.

Misschien is het goed om terug wat structuur te hebben.

Maar vooral veel vrijheid.

Structuur die ballast en chaos oplost.

Vrijheid die mij hier houdt. Precies waar ik moet zijn.

Het was een prachtige dag.

Een dag die het mooie en het essentiële van het leven omcirkelde..

2 gedachtes over “Puzzelstukjes die samenvallen en loslaten.

  1. Zo mooi om te lezen en vooral voor jou / jullie om het ook te voelen, dat gedragen worden. Jullie stralen ook op de foto 🙂

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.