21 dagen lang voelen: hoe verliep het?

Ik voel.

21 dagen lang voelen: het begin.

21 dagen geleden besloot ik om 21 dagen lang te voelen. Vandaag zijn we 21 dagen verder. Waarom wou ik nu alweer 21 dagen lang voelen? De betere uitleg vind je in mijn vorige blogpost, maar in het kort: in stresserende periodes neig ik om alles extra te gaan controleren, rationaliseren, … Terwijl ik net in zo’n periodes extra nood heb aan mijn ‘buikgevoel’. Die buik van mij is veel slimmer dan mijn brein in topconditie. Niet dat die twee zomaar op te splitsen zijn natuurlijk, maar goed, bij wijze van spreken. Ik besloot dus, een beetje (heel erg) onwetend waar ik zou uitkomen, om 21 dagen lang elke dag iets te doen waardoor ik ‘voel’. Ik kan dat voelen nogal moeilijk uitleggen. Zie het als: alles dat ergens iets raakt, of iets losmaakt? Zoals sport, of jezelf verliezen in een bezigheid (flow), … In ieder geval iets waardoor je meer in je lichaam zit, minder in je hoofd.

21 dagen lang voelen: wat bracht mij in mijn lijf, uit mijn hoofd?

1/ Muziek: zeer effectief, keer op keer. Ik weet niet of dit bij iedereen zo is, maar ik kan zeer geraakt worden door muziek. Alvorens deze uitdaging leek het mij stom om ‘gewoon muziek te beluisteren’. Ik zag het eerder als iets fijn voor op de achtergrond. Niet alle muziek heeft een effect op mij, daarom maakte ik twee playlists aan op Spotify: ‘body’ en ‘verwondering‘. In ‘body’ zitten vooral upbeat Engelstalige nummers die mij vrolijk en energiek maken. Ze geven mij goesting om mee te zingen en te dansen (en nope, ik hield mij niet in). In ‘verwondering’ zitten eerder nummers die omwille van de tekst mij emotioneel weten te raken. Het zijn dan ook één voor één Nederlandstalige nummers.

2/ Bewegen (in de natuur). Dit vraag om niet veel uitleg: zowel van wandelen, fietsen als van lopen heb ik ontzettend veel deugd. Het helpt mij om te relativeren, om rustig te worden en om dingen in perspectief te plaatsen.

3/ Creatief bezig zijn: tekenen, schrijven, fotograferen. Op voorwaarde dat dit niet is vanuit een ‘moeten’ (het moet mooi zijn, ik moet oefenen, ik moet daarmee bezig zijn), maar vanuit een kinderlijk plezier (zie verder).

4/ Meditaties. Niet echt mijn ding, maar het hielp wel keer op keer om mijn vooruitdenken en gejaagdheid een halt toe te roepen. Toch zal ik er niet zo snel naar teruggrijpen, ik heb eerder iets ‘actief’ nodig.

5/ Geen alcohol drinken. Okay, dit lukte niet elke dag. Maar ik dronk in ieder geval geen alcohol meer bij wijze van ‘ontspanning na een drukke dag’. Ik zie het als een pleister op een wonde: de pleister doet de wonde niet verdwijnen, hij maakt het gewoon tijdelijk niet zichtbaar. AKA: onder de alcohol, zit nog steeds de onrust. Niet dat ik zoveel drink, don’t worry, maar als ik drink is het vaak bedoeld als ‘stressreductie’ en dit wou ik dus niet meer.

6/ Niet tienduizend dingen tegelijk doen. Bv.: ‘gewoon’ in de zon zitten met muziek en niet nog tegelijk youtube bekijken en vinted uitpluizen. 🙂 Dit is wel een lastig punt moet ik eerlijk toegeven. Maar ik merk dat ik onrustig word van zowel te weinig prikkels (gewoon in de zon zitten zou niet gaan), als van teveel prikkels (alles tegelijk doen dus).

7/ Openlijk spreken met anderen over wat er gaande is. Ventileren wanneer ik er nood aan had. Zelfs als dit eng was. Mijn masker liet ik thuis. Dit is geen evidentie voor mij. Maar ik heb het enkele keren gedaan en ik moet zeggen dat dit mij zo’n deugd deed!

8/ Humor. Ik denk dat lief en ik deze periode een stuk meer afgelachen hebben. En ik merk dat ik humor nodig heb in mijn leven. Gewoon een beetje onnozel doen!

9/ Bezig zijn met mijn handen. Iets uitzoeken en er mijn tijd voor nemen. Bijvoorbeeld: het kippenhok in orde zetten, de plantjes verzorgen. Het voelde helemaal niet als een ‘taakje’ dat ik moest doen. Ik had er gewoon zin in, dus begon eraan en stopte ook meermaals tussenin om even te pauzeren.

Het ging ook niet iedere dag vlekkeloos, een voorbeeldje:

Vandaag was een goeie dag, maar ik had moeite om te ‘voelen’. Ik had ook moeite om stil te staan. Ik had het gevoel dat ik nu eens niet moest gaan tekenen of solliciteren of werken aan de blog. Het gevoel dat ik in overdrive ga, dat ik er onnodig een ‘moeten’ van maak. Dus ik wilde gewoon muziek beluisteren. Maar het ging niet. Misschien is dit ook voelen?

21 dagen lang voelen: welke effecten bracht deze uitdaging voort?

1/ Ik begon anders te denken over vrije tijd. Zoals ik daarnet aanhaalde, leek het mij eerst stom om ‘gewoon muziek te beluisteren’. Maar waarom eigenlijk? Ik laad er in ieder geval meer van op dan wanneer ik de hele avond Netflix kijk.

2/ Mijn vrije tijd spendeerde ik automatisch meer offline. Dit wordt mijn nieuwe uitdaging, by the way. Want ik wil dit stukje zo graag behouden en zien wat het nog meer brengt. 🙂

3/ Ik had het gevoel dat iedere dag iets moois met zich kon meebrengen. Zelfs op een rotwerkdag, kan je ’s avonds nog lachen, knuffelen, tekenen of wat leuke muziek beluisteren.

4/ Ik kon opnieuw ‘kinderlijk’ tekenen. Daarmee bedoel ik niet ‘tekenen op kindniveau’, maar wel: tekenen zoals ik tekende toen ik klein was. Ik was dit zo lang kwijt! Niet te geloven.. Ik tekende als kind puur voor het plezier en ik deelde het met anderen vanuit trots. Dit in tegenstelling tot de volwassene die stopte met tekenen, ontmoedigd omdat het ‘perfect’ moest zijn wat uiteraard meer wel dan niet mislukte. Als ik het al deelde, dan was het in de hoop bevestiging te krijgen. Nu teken ik opnieuw voor het plezier. Daardoor teken ik meer: het is niet erg als het lelijk is, het gaat om het leuke ervan en niet om het resultaat. Ik deel het ook opnieuw, ja zelfs op mijn blog. En het is vanuit een gevoel van trots, niet vanuit het willen van bevestiging.

5/ Ik luisterde naar mijn lichaam. Nu weet ik niet of dit door deze uitdaging komt, maar het viel mij wel op. Wanneer er een beetje teveel hooi op mijn vork kwam, ging ik rusten. ‘Vroeger’ zou ik het gevoel negeren en verder doen, of mij afreageren op lief.

6/ Ik leek meer tijd te hebben. Als je minder tijd spendeert aan Netflix, tv, online dingen, dan lijk je veel meer tijd te hebben voor leuke dingen.

Samengevat, bleek het voor mij een waardevol experiment. Een experiment waarvan ik niet wist waar ik zou uitkomen. Gelukkig maar. Een experiment dat smaakt naar meer.

5 gedachtes over “21 dagen lang voelen: hoe verliep het?

  1. Gewoon muziek luisteren is bij mij ook altijd een manier om op te laden. Ik vind dat echt zalig, zo met mijn koptelefoon op in de zetel liggen en mij dan laten overrompelen door de muziek. Dat moet trouwens niet altijd per se muziek zijn die mij raakt ofzo.

  2. Interessante post. Ik vind voelen ook belangrijk, eigenlijk laad ik ook veel meer op als ik eens teken of als ik wat lees in plaats van weer voor het scherm zitten. Maar ik wil toch ook altijd dat gevoel hebben dat wat ik doe, nuttig is. Gewoon muziek luisteren zonder meer is dus niet aan mij besteed (dit zeg ik zonder oordeel want mij lijkt het heel fijn om gewoon te kunnen genieten van muziek).

    1. Zeer herkenbaar! Ik denk dat ik dat ‘nuttige’ wat achterwege heb kunnen laten nu. Niet dat dat een doel is.. Das persoonlijk uiteraard!

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.